Familienaam : Segers
Voornaam : Alfons (Alphonse) Godfried
Geboren : 14-10-1895
Plaats : Antwerpen
Rang : Korporaal
Gediend van / tot  : 07-12-1915 - 29-01-1916
Gediend van / tot  : 23-06-1916 - 24-12-1916
Bij het : 13e Linie
Divisie : Vierde Legerdivisie
Gediend van / tot  : 25-12-1916 - 07-07-1917
Bij het : 19e Linie
Divisie : Vierde Legerdivisie
Volgnummer : 119 / 333
Frontstrepen : 5
Kwetsuren : Geen
Guldenboek : 1933-1934
Bladzijde : 281
Medailles : Ridder in de orde van Leopold II met Zwaarden
Ridder in de Kroonorde met Zwaarden
Gouden Medaille der Kroonorde

Oorlogskruis met palm
Vuurkruis
Medaille van den Strijder Vrijwilliger
Zegemedaille
Herinneringsmedaille van den oorlog 1914-1918

Vuurkaart

Guldenboek der Vuurkaart

Militair Identiteitskaart

Militair Dossier

Militair Zakboek

Vuurkruisen Krant

Bewijzen van aanwezigheid op de jaarlijksche monsteringen

Rouwkaart

Atest / Oorkonden

Yserpenning

Medailles

4de Legerdivisie - 13de Linie

De oorlog van 1870 gaf in België aanleiding tot eene reorganisatie van het Belgisch leger: zoo ontstond het 13de Linie dat bij Koninklijk Besluit van 29 Januari 1874 gevormd werd uit eenheden van het 1ste, 3de, 4de, 6de, 7de, 10de en 11de Linie.

‘t is te Namen, waar het sedert 30 Maart 1892 in garnizoen ligt, dat het regiment in den schoot der 4de Legerdivisie gemobiliseerd werd voor den oorlog 1914-1918. Het werd onmiddellijk in linie gesteld in den sector Maizeret-Andoy-Dave, waar het door zijn moedig gedrag de toelating bekwam om « NAMEN » op zijn vaandel te schrijven. Om niet door de machtige vijandelijke legers te worden omsingeld, was de 4de Legerdivisie genoodzaakt tot een pijnlijken en angstwekkenden aftocht naar Frankrijk, ten einde zich, langs Oostende, bij het Belgisch leger te gaan vervoegen te Antwerpen. Nauwelijks was de divisie aangekomen of het 13de werd te Dendermonde in eerste linie geplaatst. Het behaalde er een nieuwe vermelding. Kort nadien leverde het nog slag te Schoonaarde-Berlaar, alvorens zich terug te trekken naar den IJzer, waar het, erg gedund, op 14 October aankwam.

Het groote epos begon voor het 13de Linie met de bloedige gevechten bij Keiern - 18 en 19 October - waaruit er slechts één officier en tweehonderd man, van de zevenhonderd van zijn eerste bataljon, terugkeerden. En het epos duurde voort tot de eerste dagen van November: herhaalde stormlopen, onder andere te Oudstuivekenskerke, werden door het regiment afgeslagen. Hierdoor had het verdiend den naam « IJZER » op zijn vaandal te mogen borduren.

Tijdens den stabilisatieoorlog die volgde, bezette het 13de in eerste linie de sectors van: Nieuwpoort, Drie Grachten, Ramskapele (met, in Mei 1915, de aanvallen op de Duitsche stellingen « Violet » en « Terstille »), Diksmuide (buitengewoon moorddadig in Mei 1916, wanneer zijne verliezen 357 man en 9 officieren bedroegen), nogmaals Ramskapelle, Boezinge en Merkem (Kippe) in den winter 1917-1918. Laatstvermelde sector, een ware hel, was voorzeker de ellendigste van ‘t gansche Belgische front. Nauwelijks had het 13de hem verlaten of het moest terug naar de eerste linie, verder naar het Zuiden, in den sector Weidendreft, waar het ‘t groote Duitsche offensief van 17 April 1918 tegen de 3e en de 4de Divisie doorstond. Bij dagorder der 10de Infanteriedivisie werden aan het regiment gelukwenschen toegestuurd in de volgende bewoordingen: « In den loop van dien gedenkwaardigen dag hebben het 13de en het 19de Linie, die slechts sedert enkele uren een nauwelijks georganiseerd gedeelte van het front bezetten, zegevierend weerstand geboden aan den geweldigen en onverwachten aanval van den vijand ». Het mocht den naam « MERKEM » op zijn vaandel schrijven.

Na een bewogen bezetting van den sector van Diksmuide, van Juni tot September 1918, nam het een glorierijk deel aan de twee phasen van het bevrijdingsoffensief in Vlaanderen. Die twee verrichtingen brachten het regiment nieuwe lauweren bij: « ZARREN » voor die, welke op 28 September, « HANDZAME » voor die, welke op 14 October begonnen.

Daarna zette het de achtervolging in, onder het moorddadig en dikwijls razend vuur (inzonderheid aan het afleidingskanaal der Leie) van het Duitsche leger dat zich op 11 November 1918 moest gewonnen geven.

Ten slotte nam het deel aan den triomfmarsch doorheen het heroverde land en ging het, tot in April 1919, de wacht houden aan den Rijn.

Den 22n Juni 1924 richtten zijne strijders op het binnenplein der kazerne Marie-Henriette, te Namen, een gedenkteeken op, dat aan zijn voet de namen draagt van hunne wapenbroeders die, met hun bloed, voor het 13de Linie den nestel in de kleur der Leopoldsorde hebben gewonnen.

4de Legerdivisie - 19de Linie

Het is het eerste van de tijdens den oorlog gevormde regimenten dat, door zijn eigen wapenfeiten, den nestel in de kleur der Leopoldsorde heeft verworven.

Het 19de Linie werd op 25 December 1916 gevormd bij ontdubbeling van het 13de. Luitenant-kolonel Hollmann nam er het bevel over en het 13de en 19de vormden de 13de brigade infanterie (IVe Legerdivisie).

Pas gevormd, gaat het 19e de eerste linie bezetten in de sectors van Ramskapelle (December 1916), Boezinge (Mei 1917) en Merkem (November 1917). Laatstvermelde sector verdient een gansch bijzondere vermelding. Het terrein, omgewoeld door de geweldige voorbereiding tot het Fransch offensief van ‘t einde van den zomer en den herfst 1917, is nog slechts een modderzee, gevormd door granaatkuilen die elkaar raken en waarin de infanteristen, om niet te verzinken, zich in groepen van drie of vier man, met een touw aaneengebonden, moeten voortbewegen. Buitendien houdt de vijand, die nieuwe aanvallen vreest, onze troepen onder een helsch vuur en voert hij herhaalde raids uit, onder andere die van 28 November 1917, op den post « Epernon », waarbij het IIe bataljon, van het 19de zich onderscheidt ten koste van buitengewoon zware verliezen.

In Apríl 1918 komt de 10de Infenteriedivisie (IVe Legerdivisie), ingevolge de uitbreiding van het Belgisch front, in den sector van Kortekeer, ten Zuiden van de zone van Merkem. Den 17e April 1918 heeft het Duitsch offensief plaats tegen de Belgische IIIe en IVe Legerdivisie. « In den loop van dien gedenkwaardigen dag hebben het 13de en het 19de Linie, die slechts sedert enkele uren een nauwelijks georganiseerd gedeelte van het front bezetten, zegevierend weerstand geboden aan den geweldigen en onverwachten aanval van den vijand. » (Legerdagorder der 10e Infanteriedivisie.) Ter herinnering aan dit wapenfeit kreeg het 19de de toelating om « Merkem » op zijn vaandel te schrijven.

Nadat het van Juni tot September 1918 den sector van Diksmuide had bezet, neemt het deel aan de twee phasen van het offensief in Vlaanderen.

Eerste phase: 28 September. - Wijl het 19de de reserve uitweekt van de noordelijke aanvalsgroep, worden zijne batoljons, van 29 September af, als versterking voor verschillende regimenten der 1ste Legerdivisie, in de omgeving van het Bosch van Houthulst, in den strijd gewikkeld. Door zijn schoon gedrag gedurende die verrichtingen, heeft het regiment verdiend de vermelding « Zarren » op zijn vaandel te schrijven.

Tweede phase: 14 Octobor. - Het 19dee dat eerst als reserve der divisie was geplaatst, krijgt opdracht om van af 15 Octobor de beslissende manœuvre uit te voeren, ‘t is te zeggen, de spoorlijn Oostende-Torhout te bemachtigen, zoodat de vijand zal gedwongen zijn Vlaanderen te ontruimen.

Die manœuvre wordt op 15 en 16 October verwezenlijkt door de verovering van het bosch van Wijnendaal. Deze verrichting werd snel uitgevoerd, niettegenstaande den hardnekkigen weerstand der Duitschers die zelf ook begrepen hebben dat, in dien slag, de gansche Belgische kust op het spel staat.

Den 16de October is de partij gewonnen en, ter herinnering aan zijne heldendaden gedurende die roemrijke dagen, zal het 19e « Handzame » op zijn vaandel borduren.

Vanaf 17 October trekt de vijand in allerijl achteruit en het 19e herneemt zijnen opmarsch. Den 20ste October is het in linie opgesteld langs het afleidingskanaal der Leie, voor Merendree. Na tien dagen stabilisatie onder een uiterst moorddadig vuur, moeten de Duitschers, door den vooruitgang der Franschen voor Deinze tot een nieuwen aftocht gedwongen, hunne stellingen ontruimen. Den morgen van 2 November, steekt het 19e het afleidingskanaal en de Leie over.

Den 11de November wordt de wapenstilstand onderteekend en doorheen het bevrijde België, marcheert het 19de naar Duitschland, welks grenzen het op 2 December overschrijdt om de wacht te gaan optrekken aan den Rijn