Overwinningsmedaille 1914-1918


De Overwinningsmedaille, (Engels: "Victory Medal") ook wel "Inter-Allied Victory Medal" genoemd, is de Britse Overwinningsmedaille die na de overwinning in de Eerste Wereldoorlog aan meer dan 6 334 522 veteranen werd uitgereikt.

De medaille werd op 1 september 1919 ingesteld door George V van het Verenigd Koninkrijk. De medaille werd ook in de Britse koloniën en in de dominions Canada, Australië, Nieuw-Zeeland en het Keizerrijk India uitgereikt.

Van de dominions verkoos alleen Zuid-Afrika een eigen medaille met tweetalige keerzijde in het Engels en het Nederlands te slaan. De Britse medaille wordt tot de campagnemedailles gerekend.

De dominions en de koloniën maakten in 1918 en nog lang daarna gebruik van de in het Verenigd Koninkrijk door hun gezamenlijke koning ingestelde en verleende onderscheidingen en ridderorden.

Voorwaarden

Om voor de medaille in aanmerking te komen moest men gemobiliseerd zijn, in een van de strijdkrachten opgenomen zijn geweest en tussen 5 augustus 1914 en 11 november 1918 in een oorlogsgebied zijn geweest. Vrouwen kwamen voor deze en de eerdere twee medailles in aanmerking wanneer zij dienst in verpleeghuizen en bij andere hulptroepen hadden gedaan.

De Overwinningsmedaille werd ook toegekend aan officieren en manschappen van de Britse Koninklijke Marine die de missie naar Rusland tussen 1919 en 1920 hadden meegemaakt. De geallieerden grepen indertijd met deze Interventie in Noord-Rusland in in de Russische burgeroorlog. Ook voor het opruimen van mijnen in de Noordzee tussen 11 november 1918 en 30 november 1919 kon men nog de Overwinningsmedaille krijgen.

Collectie